
...θέλω να σχολιάσω και εγώ τα όσα έγιναν χθες στον τελικό της Αθήνας αλλά πραγματικά δεν βρίσκω λόγια!
Δεν μπορώ να περιγράψω αυτά που είδαν τα μάτια μας!!!

Μπορώ να πω όμως ότι ήταν κάτι που όσοι ξέρουμε τα της Αθήνας ξέραμε ότι θα γινόταν αργά ή γρήγορα. Και δεν θα σταθώ καθόλου στην απαράδεκτη συμπεριφορά μεμονωμένων παιχτών και από τις 2 ομάδες (κάποιοι από τους οποίους έκαναν ό,τι έκαναν όντας τελείως εκτός εαυτού και ξέρω ότι δεν αναγνώριζαν ούτε οι ίδιοι τους εαυτούς τους).
Θα σταθώ στο ότι όταν παίζει κάποιος σε ένα πρωτάθλημα, στο πιο μικρό, στο πιο μεγάλο, - καμια σημασία δεν έχει - ΟΦΕΙΛΕΙ να σέβεται τους πάντες... διοργάνωση, διαιτητές και κυρίως τους αντιπάλους!!!
Αν κάποιος παίχτης ή κάποια ομάδα νομίζει ότι είναι πολύ μεγάλος ή ότι όλοι οι αντίπαλοί του είναι πολύ μικροί μάλλον βρίσκεται σε λάθος γήπεδο και πρέπει να παίζει όχι εδώ αλλά αλλού... εκεί που νομίζει ότι θα βρει ισάξιους του...
Όσα έγιναν χθες ήταν αναμενόμενα γιατί δεν είναι δυνατόν πάντα και όλοι να ανέχονται τις λεκτικές προκλήσεις και την απίστευτη συμπεριφορά ορισμένων...! Κρίμα γιατί πράγματι είναι καλοί παίχτες αλλά απ' ότι φαίνεται ποτέ τους δεν έμαθαν, μάλλον δεν βρέθηκε κανείς να τους πει ότι οι πραγματικά μεγάλοι δεν νιώθουν την ανάγκη να φωνάζουν οι ίδιοι για το τί είναι...
Φωνάζουν γι' αυτούς τόσοι άλλοι που η δική τους φωνή δεν υπάρχει ανάγκη να ακουστεί...!